دنیا خیلی هم دوست داشتنی نیست، کمتر از اون، آدماش:

اگه دوستشون داشته باشی می گن وابسته ای؛ اگه دوستشون نداشته باشی می گن خودخواهی

اگه بهشون محبت کنی می گن هولی؛ اگه بهشون محبت نکنی می گن ظالمی

اگه بهشون فکر کنی می گن بیکاری؛ اگه بهشون فکر نکنی می گن بی قیدی

اگه از زندگیشون سوال کنی می گن کنجکاوی؛ اگه از زندگیشون سوال نکنی می گن بی مسئولیتی

اگه باهاشون بمونی می گن آویزونی؛ اگه باهاشون نمونی می گن بی وفایی

اگه باهاشون مشورت کنی می گن بی اراده ای؛ اگه باهاشون مشورت نکنی می گن خودرایی

اگه زود ببخشی شون می گن ارزونی؛ اگه زود نبخشی شون می گن سنگدلی

اگه شرایط شون رو بپذیری می گن ضایعی؛ اگه شرایط شون رو نپذیری می گن خودپسندی

اگه ازشون چیزی بخوای می گن پرتوقعی؛ اگه ازشون چیزی نخوای می گن قُدی

اگه از بودنشون خوشحال بشی می گن خجسته ای؛ اگه از بودنشون خوشحال نشی می گن بی احساسی

اگه به شوخی شون بخندی می گن جلفی؛ اگه به شوخی شون نخندی می گن تلخی

اگه بهشون بگی که برات مهم ان می گن احمقی؛ اگه بهشون نگی که برات مهم ان می گن بی معرفتی

اگه واسشون خرج کنی می گن خودشیرینی؛ اگه واسشون خرج نکنی می گن خسیسی

اگه بهشون وفادار باشی می گن توهم داری؛ اگه بهشون وفادار نباشی می گن الپَری

اگه بهشون توجه کنی می گن بی هدفی؛ اگه بهشون توجه نکنی می گن بی عاطفه ای

اگه وقتی که باید، باشی، می گن معطلی؛ اگه وقتی که باید، نباشی، می گن بی ملاحظه ای

اگه اعتراض کنی می گن پر رویی؛ اگه اعتراض نکنی می گن ابلهی

اگه اون طوری که اونا دوست دارن باشی می گن بی اعتماد به نفسی؛ اگه اون طوری که اونا دوست دارن نباشی می گن منزجر کننده ای